Ben bir Karadeniz'liyim. Kendime has bir çelişki yaşarım. Bir yandan kendimi mavinin sonsuz sığlıklarında bulurken, diğer yandan yeşilin en koyusunu gözlerimde hissederim. Ve bu yaşadığım yer Atakum. Karadeniz'in kalbinden bir parça, içinden doğan ve içinde ölen bir sahil kasabası.
Atakum sahilinde tek başıma, çıplak ayaklarımla kıyıya vurmuş hafif dalga köpüklerinin üzerinde yürümek benim yaz akşamlarımın vazgeçilmez ritüeli. Martı seslerinin eşlik ettiği bu yürüyüşlerimde, sahilde geçirdiğim her dakika beni kendime biraz daha yaklaştırır. Elbette ay ışığına yakışan, geniş sahil şeridinde dalga sesleri eşliğinde, soluksuz bir manzara... Gözlerime ilk çarpan, biraz ötedeki yeşil fenerin hafif titrek ışığıdır. Gecenin bu sessiz saatlerinde, tek başına yanar durur o. Ve fark ettim ki onun durumu, benim gibi sahilde tek başına dolaşanlarla aynı.
Sahil, aslında herkesin kendisiyle baş başa kaldığı yerdir. Ruhumu dinlendiren ve beni daha derin düşüncelere sürükleyen bir huzur burada saklı. Dalgaların kıyıya vurduğu an çıkan o sakin sese kulağımı verir, gözlerimi kaparım. Bu ses, beni başka hiçbir yerde bulamadığım bir huzura götürür. İşte bu an, dalgaların melodisine karışan çakıl taşlarının ritmi, gecenin karanlığında parıldayan ay ışığı... Hepsi bir arada, Atakum sahilinin en güzel anlarını oluşturur. samsun vip.
Bu sahil, gözlemleyenler için bir hayat hikayesi anlatıyor aslında. Burası, yaşamın en saf haliyle tecrübe edilebildiği bir yer. Atakum sahilinde bir akşam yürüyüşü yapmanın keyfini anlatmak kolay değil. Bu duygu, ancak orada olduğunuzda, çıplak ayaklarınızla kumu hissettiğinizde, tuzlu suyun kokusunu içine çektiğinizde, dalgaların ardından süzülen martıları izlediğinizde anlaşılır.
Atakum sahilinde yaz akşamları bir başkadır. Öylesine yoğun ve bir o kadar da huzur verici bir duygu sarar ki içini, bunu anlatmakla bitmez. Deniz ile karşı karşıya, dalgaların iç çekişinin melodisini dinler, kendi iç sesimi bulurum. O an tüm dünya durur, kalbimde sadece sahil, deniz ve ben vardır. Bir deniz akşamı daha biterken, yeni başlayacak bir güne dair umutlarla beraber sahili terk ederim. Yeniden merhaba demek ümidiyle...